Posts published in “काव्य कट्टा”

तुझ्यामाझ्यात आताशा कुठे ओळखहोत होती माझी मलातितक्यात तुझ्या येण्यानेनेमका गोंधळ झाला …. आता तू मात्र व्यापूनउरलायस माझ्या मनात,मी माझी हरवलेचआणि हसू दिसे तुझ्या डोळ्यात… आता…

तिची आठवण सोडून गेलीस मजलातेंव्हा क्षण थांबले होते इश्काच्या लाव्हारसातकित्येक डुंबले होते ही जखम  सुगंधीत झालीतू खंजीर चुंबीले होते सांगू न शकलो जगालाते कवितेत उतरले…

निःशब्द आठवणी पाऊसाची रिमझिमवाऱ्याची झुळूकदाटून येतीनिःशब्द आठवणी बेसावध साखरझोपेतअलवार रेशीममिठीदाटून येतीनिःशब्द आठवणी गवतात लपलेल्यावळणदार पाऊलवाटादाटून येतीनिःशब्द आठवणी फेसळलेल्या लाटारेतीतल्या रेघोट्यादाटून येतीनिःशब्द आठवणी घट्ट मिटलेल्या पापण्याअश्रू…

आजोबा एक पान सुकलेलेएक पान गळून पडलेलेएक पान आठवणींनी शाहरलेलएक पान पापण्या ओलवणारेआभाळाला डोळे लावून हरवलेलंसापडेल काही या आशेनं पाहणार…तरीही मातीशी मायेनं बिलगलेल…कायम चैतन्याने बहारलेलंआजोबा…

कुशीतली उशी गजबजलेल्या जगातून,ताठ मानेने चालताना,असतो तोरा आपल्या नाकावर…पण घरी आल्यावर तो थकवा मात्र जातो,कुशीतल्या उशीवर डोकं ठेवूनच. एकीकडे अभ्यासाचा तर दुसरीकडे करियरचा,नोकरीचा, नात्यांमधल्या रुसव्या…

कागदांच्या नोटापायी ज्या मातीस्न आलात्या मातीला इसरलासांग मानवा तुझाहोईल कसा भला विकून जमीनीचा तुकडाउभे केले टावरगर्दी तरी संपनाकसा घालशील आवर विहीरी , तलाव पाण्याचेझरे बुजवले…

स्वप्नपापणीत मिटल्या अभाव का झोपेचा ?पण संचार खुला कडू गोड स्वप्नांचागत काळाची तर कधी उद्याची असतीमालिकेत अखंड मात्र सुसंगत नसती मी हसते रडते कुशीस शतदा…

शब्द जुळवुनी कथा सांगती अमृतबिंदू अक्षर होतीअक्षरातुनी शब्द उमटतीशब्दां जोडुनि वाक्ये जुळतीवाक्ये गुंफुनि कथा रंगती ||जोडुनि एका एका अक्षरशब्द जाहले स्वरूपसुंदरकथारूप घेउनी निरंतरउभे ठाकले जोडुनिया…

दुर्गा..! ….. आजची तशी दुर्गा तर प्रत्येकीत वसलेली असते.त्या दुर्गेला एकाच महिषासुराशीलढावे लागले.आजच्या दुर्गेला तररोज लढावे लागते.बरं राक्षसाने सरळ सरळराक्षसाचेच रुप धारण करावे ना!तसही होत…

देवीची महती सांगणारी आणि तिला केलेल्या प्रार्थनेची कविश्री- अरुण दत्ताराम म्हात्रे यांची कविता. 🔶🔷🔶 देवीस प्रार्थना संकटे - दुःख दूर करणारी तारणारी तू या दुनियेला…

रेणुका माता आली रेणुका आमच्या घरीचौरंग आणा, बसवा तिलाहळदी कुंकु कपाळी लावापंचारतीने तिला ओवाळा.. दुरुनी आली आमुची आईबसवा तिला पाटा वरतीसजवा तिला नेसुन नऊवारीखणा नारळाने…

या जगात एकच नाव आहे भारतमातात्यात जन्मल्या अनेक वीर मातापण का झाली सबलांची अबला तुकोणी हिरावले तुझे स्वातंत्र्यकोणी नाकारले तुझे अस्तित्त्वकोण करील तुझे रक्षणसर्व हेवेदावे…

रजनीशोभा दिनकर जाता अस्तालाखेळ रात्रीचा रंगतोनक्षत्रांचा घेऊन गजराचंद्र नभी उगवतो. झाडे-वेली जरा लाजतीचांदण्यात मग न्हाऊन निघतीकुणी गोधडी लपेटून घेतीस्वप्नात रमुनी कुणी सुखावती. पहाटवारा अंगावर येईगुज…

एक नवं पाऊल एक नवं पाऊल उचलतानामीच जरा माझ्या मनाशी हसलेमनाला नव्याने समजावतानामाझीच मी मला सहजी कळले। स्वप्नांचे हे अंगण सजवतानामाझ्या मी मध्ये नवे रंग…

उगाचच उगाचच मिठी सैल होते रात्र सरत जातानाउगाचच श्वासांची लय संथावते रात्र सरत जाताना उगाचच शहारे मंदावतात रात्र सरत जातानाउगाचच विचारांचे आवेग रात्र सरत जाताना…

श्वास हा तुझाच सैनिका भारत हेच घर मानलेस रे -- सलाम वीरा तुला नमन हे ! जशी चिंता स्व-कुटुंबाची -- तशीच चिंता तुला देशाची !…

सुखाची सावली माझे माझे हे घरकुलनाही चिरेबंदी वाडामायेने लिंपल्या भिंतीयेतो झुळझुळ वारा माझे माझे हे घरकुलघर आहे चंद्रमौळीमाजघरात सुखाचीनित्य फुलते दिवाळी माझे माझे हे घरकुलआहे…

ओढ माझे मलाच न स्मरलेकाय दिले अन् काय उरले..रंगल्या काळोखाच्या रात्रीतविचारी मनात काहूरलागे जीवा हुरहूर..ओढ माहेरचीजीव अडके एक एकात..एक तारा वाट पाहीखिडकीशी एकटाच घुटमळत राही.तो…

वाटले एकदा ट्रेकिंग करावीउंच उंच पर्वतांना साद द्यावी सूर्य चंन्द्राचे उदय अस्त पहावेनिसर्गाचे नटलेले रूप पहावे उंच उंच डोंगर खोल खोल दरी पहावीकोसळणाऱ्या धबधब्यात अंघोळ…

बाई तुझ्या पायाखालीउन्हाळली वाटभाजू गेले तळपायतरी मान ताठटिचलेल्या बांगडीचाकोना खरचटेतरी मोळी उचलतेतुझे मनगट… बाई तुझ्या पाठीवरझोडलेले डागचुरचुरे चोळीकाठीनाजूकसा भागफाटक्याश्या पदरातलपवून लाजदोन्ही खांदे झाक आणिघरंदाज वाग……

बळी ओंगळ वाईट विकारांनाकळी माझी दिसलीपाशवी समाज नजरांनाआणखी एक बळी पडली पंधरा दिवस मृत्यूशीझुंज अपुरी पडलीकाळालाच दया तिचीयमलोकी रवानगी झाली शेवटचाही संस्कारघाई घाईत उरकलाअंतिम तिचा…

बापू जग तुम्हाला विसरलेतुमचे विचार झेपले नाहीतआता तर तुमचे विचार नकोततुमचा साधा उल्लेखही नकोचतुम्हाला अनुल्लेखाने मारणेतुमच्या कार्याची खिल्ली उडवणेही लेटेस्ट फॅशन आहे बापूतुमची तत्त्व तशीहीआता…

शब्द म्हणती स्वरलतेला सूर दे मजला झणिगीत काव्यातून झरू दे थांबता ही लेखणी हात हाती गुंफुनी मग चालती काव्यातुनीसाज लेऊन उतरती जणू तारका नीलांगणी जन्मले…

कुंपण     नसेल जिथे दुःखास स्पर्श    नसेल कुठला आघात – प्रघात    जावे वाटे अशा ठिकाणी ,दूर    सर्वांपासून लांब एकांतात..      …

उदास मन उदास मना, सांगू कोणा?प्रेम सुकले, सुकलेआशा तुटली, तुटलीनिराशेच्या वादळाने घेरलेदिन मावळतीस गेलाजणू घटना लोप पावल्याकाळाने जगणे हिरावलेविश्वास शब्दही हरवलामनी आदर्श रूप संपलेक्षणी जीवन…

नको मजसी सहानुभूती* इतरांहून माझी का वाट वेगळीनिरुत्तरीत मी,हे का माझ्या भाळी नजरेमधली ती सहानुभूतीजणू मज सहस्त्र इगळ्या डसती स्वावलंबी मी जपतो स्वप्ने उराशीसहज घालीन…

🔷🔷 जीवन... हिंदोळा 🔶🔶 जीवनाच्या हिंदोळ्यावर झोके घ्यायचे मस्त छान नको व्यर्थ अभिमान बाळगावा स्वाभिमान.... हिंदोळा हा या जीवनाचा तो सर्वांना झुलवत असतो पुढे जातो…

नुसती “आई” असली तरी,काहीच नसतं कमी!एकच जागा विश्वासाची,ज्याचीच फक्त हमी! तिची चोच उपाशी पण,तिला ठाऊक भरवणं!ओघळणारं खारं पाणी,आतल्या आत जिरवणं! आई छप्पर होते तेव्हा,लहान वाटतं…

अधिक मास अधिकमास, पुरुषोत्तम मासथोडा अधिकच वाटतो आहेगुलाबी थंडीची तयारी करतानापरतीचा पाऊस झोडपत आहे लहान मुलांचे बालपण संपत आहेशाळेतल्या मैत्रीचे धागे तुटत आहेतशिक्षकांशी जोडलेली नाळ…

बागुलबुवा.. बागुलबुवा परिस्थितीचा ,फार बाळगू नयेकौतुकाने त्याला फार गोंजारु नये बागुलबुवा हा घाबरवतच असतोमग सोपा असणारा मार्गही कठीण वाटू लागतो मनातला भितीच्या बागुलबुवाला दूर करावंबिनधास्त…

ढालगज करोना चंबू गबाळ घेऊन तुम्हीइकडून तिकडे फिरलातमागच्या सीटवर बसऊन चक्ककरोना घेऊन आलात धुवा पुसा फवारा वाफाराजपा सारखा जपलाचोर पावलाने करोना कसातुमच्याच घरात शिरला सतरा…

माझे शब्द तू नाही अन् मी नाही कुठे होतो आपण ! तिथे फक्त शब्दच होते. शब्दांनीच ऐकले शब्द शब्दांनीच ऐकविले शब्द शब्दांतून व्यक्त झालेली मनं…

तेंव्हा तुझी आठवण येते वसंताच्या नवचैतन्यांतउत्साह भरभरून वाहत असतोसृष्टी आनंदाने कूस बदलते ना,तेंव्हा तुझी आठवण येते. ग्रीष्मातील रखरखलेल्या दुपारीदूरवर एखादा डोलणाराभरगच्च गुलमोहर दिसतो ना,तेंव्हा तुझी…