माणूस

माणूस

शब्द ऐकता तुझा नदी सागराचे मिलन भासे
वाट पाहणारा तुझी तो इथलाच माणूस होता

दिसामागुन दिवस गेले आठव ती मजवर हासे
विरहात तुझ्या झुरणारा इथलाच माणूस होता

अशक्य वाटणारी वेळ मुखावर जणू मारी ठोसे
अश्रुंवरही बांध घाली तो इथलाच माणूस होता

किती आणि कुठे पाहू सांग आता तूच कसे
मिटल्या डोळ्यात पाही तो इथलाच माणूस होता

• स्वानंद नंदकुमार मराठे, पुणे