मन

मन…
मन बाई माझं
पिसापरी हलकं
इकडे तिकडे सैरावैरा
सारखं भटकत असतं………१

कधी जातं बालपणात,
सख्यांसंगे खेळतं
चिंचा बोरं खात खात
निसर्गात रमतं…२

गुलाबी स्वप्न पाहात पाहात
तारूण्यात फुलतं
कथा-कादंबर्यात,
हळवं होऊन जातं…….३

संसाराच्या रगाड्यात
मन पिचून जातं
नवरा-मुलांचं करण्यात
स्वत:लाच विसरतं…..४

सर्व मार्गी लागले की,
जरा हुश्श होतं,
सुर्यास्ताचे सुंदर दृश्य ,
नव्यानेच निरखतं….५

नातवंडांशी खेळण्यामधे
परत लहान होतं
सुरूकुतलेल्या चेहर्यावर
तृप्तीचं हसूं फुलतं….६

शांत-समाधानी मन,
मग विरक्त होतं,
पिकलं पानं वार्यासंगे
हळूच गळून पडतं….७

तरंगत तरंगत मग
ते ,नवी कुडी शोधतं
पुन्हा ताजतवानं होऊन
नवी पहाट बघतं..८

विजया करंडे
प्रिन्सटन, अमेरिका