तौक्ते

तौक्ते

तौक्ते वादळाने केली दैना
कोकणची गेली सारी रैना
नेस्तनाबूत झाली कोकिळ मैना
प्रलयकारी द्रुश्याने दाटून आले नैना…

छप्परे उडाली घरांची
बिजागरे तुटली दारांची
जागा सुटली नाही पारांची
अशी दहशत दाटली वार्‍यांची

आंबा काजूचा पडला खच
ओघळून पडले करवंदांचे घस
पाहून हा फळाफुलांचा सारा नाश
गळ्याखाली उतरेना अन्नाचा घास

सोबत पावसाचा मारा
झाला चिखलाचा गारा
अंगातल्या आटल्या धारा
पाहून तौक्तेच्या रुद्रावताराचा पसारा

ही अवकृपा निसर्गाची
मानवाच्या विकासमय पापाची
आतातरी व्हावे शहाणे
निसर्गाला गृहीत न धरणे…

:- संदिप तांबे, माहिम, मुंबई