बिल्वपत्र

बिल्वपत्र

तू भोळा सांब म्हणे कोणी
जटा चंद्रमा दाविती कोणी
निळकंठ दिगंबर ध्यानस्थ
वसशी कैलाशी सांगे कोणी

गोष्टी सांगती कथा सांगती
तव लिला अगणित वर्णिती
त्रिनेत्राचे भयही दाविती
संहारक तारक म्हणती

रूप तुझे तरी आकळेना
नेत्री दिसेना बुद्धीस पटेना
अवतीर्ण होशील अज्ञातातून
मनास हा ध्यास जडेना

शवात माझ्या शक्ती आहे
तिथेच तुझा वास असावा
श्वास उच्छवास चाले निरंतर
त्यात तुझाच हात असावा

असेच काही वाटे मजला
परी अंतरी उतरावे कोणी
तुला शोधाया दिगंती फिरलो
वाट आतली दावावी कोणी

तूच आता हुंकार द्यावा
आस माझी पुरी करावी
बिल्व पत्रे निर्माल्य झाली
सत्कर्मातून पूजा घडावी

सृष्टी गुजराथी, कर्जत