Press "Enter" to skip to content

रात्र

रात्र

त्या कोवळ्या कळीला फुलवून रात्र गेली
थेंबात त्या दवाच्या न्हाऊन रात्र गेली

रानातल्या फुलांनी गंधीत मीच झालो
मौजेत कोणत्या मज मोहून रात्र गेली

कैफात धूंद झालो आवेग कोणता हा
कोषात राहुनी का फसवून रात्र गेली

तेजास काय ठावे ते रूप यामिनीचे
रंगास रागिणीच्या तरसून रात्र गेली

हे वागणे अचानक परकेच जाहले का
माझ्यातल्या मला ही हरवून रात्र गेली

काहीच बोललोना उरलो न मी जराही
पाहून वेदना ह्या बरसून रात्र गेली

सुमिता एस. सबनीस
ता,सेलू जि.परभणी

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Mission News Theme by Compete Themes.